عکس/ آرمین کرمی

یونس محمدی پیش از ظهر امروز در آیین بزرگداشت زنده‌یاد رمضان امیری پیشکسوت هنرهای نمایشی استان بوشهر گفت: هم‌اکنون بصیرت‌افزایی و هنر ملازمت غیرقابل انکاری دارند که حلقه پیوند آن بی‌شک تولد تعهد در ذهن هنرمند است.

سید یونس محمدی یادآور شد: هنر دریچه دل به سمت معرفت است و هنرمند حامل علم حضوری و عینی این مهم است بر همین اساس یکی از ابزارهای ماندگاری نشر و ترویج فرهنگ دینی، هنر است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر اظهار داشت: هنرمند در پرداختن به معضلات اجتماعی از سطح به عمق نفوذ کرده و بر اساس یافته‌های پژوهشی و ظرافت‌های هنری، اثری را خلق می‌کند که از تاثیرگذاری بسیار بالایی برخوردار است.

محمدی اضافه کرد: هنرمند با تولید آثار خود مردم و مسئولان را نسبت به خطرات بالقوه و حتی بالفعل موجود در جامعه حساس‌تر کرده و به تکاپوی بیشتری وا می‌دارد.

وی با تسلیت درگذشت این هنرمند متعهد و نام آشنای بوشهری به مردم این استان ادامه داد: زنده‌یاد امیری دارای ویژگی‌های خاصی بود که پیوند او با هنرمندان را عمق بخشیده بود.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر گفت: امیری با وجود اینکه مسئولیت اجرایی در قبال هنرمندان نداشت اما برای تسهیل فعالیت این قشر بویژه زمانی که مجتمع فرهنگی و هنری بوشهر بدلیل مسایل مالکیتی چند روزی پلمپ شده بود در کنار مسئولان این اداره تلاش وافری برای برون رفت از وضعیت موجود انجام داد.

محمدی با اشاره به اینکه زنده‌یاد امیری عمر خود را وقف خدمت به جامعه هنری بوشهر کرده بود افزود: امیری حق استادی بر گردن بسیاری از هنرمندان این استان دارد.

وی اظهار داشت: صداقت، امانت‌داری، تعهد و احساس مسئولیت در قبال اهالی هنر و خانواده به صورت توأمان از ویژگی‌های بارز زنده‌یاد امیری است.

محمدی گفت: امیری یک شخصیت فرهیخته و دلسوز برای جامعه هنری استان بوشهر بود.

وی با قدردانی از اهالی هنر برای پاسداشت نام و یاد مرحوم امیری افزود: با توجه به همزمانی درگذشت زنده‌یاد امیری با برنامه‌های بزرگداشت اردیبهشت تئاتر ایران در بوشهر به احترام آن مرحوم تمام برنامه‌ها تعطیل شد.

تا مادامی که با نعمتی تسویه حساب نشود نمی توان پولی به حساب باشگاه واریز کرد و اداره کل ورزش و جوانان استان هم اجازه کمک به شاهین را ندارد. به عبارت ساده تر ابتدا باید با پرداخت یک میلیارد و اندی تکلیف بدهی به نعمتی را مشخص نمود و آن گاه منتظر بقیه موارد ماند.

برای اینکه بدانید 5 میلیارد رقم کمی نیست و این رقم می تواند بنیان شاهین را معیوب سازد کافی است این موضوع را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهید که شاهین در طول فصلی که لیگ برتری بود و با داشتن اسپانسری مثل بانک صادرات و پست بانک و رایزنی های ورزشی و غیرورزشی افراشته و کمک های استانی فقط 5میلیارد درآمد داشت و حالا باید این درآمد را در طول سه ماه آن هم در دسته اول کسب کند تا  تازه به نقطه صفر برسد و بدهکاری اش رفع شود. حالا مخارج فصل آینده و تیم بستن و...بماند.یا اینکه کافی است بدانیم هیئت دولت طی مصوبه اش برای یک سال ورزش استان با این همه شهرستان و هیئت های استانی و شهرستانی و زیرساخت ها 5 میلیارد تعیین کرده است.

قصد نگارنده ناامید کردن نیست بلکه تلاش دارد واقع بینانه آنچه هست را بررسی کند زیرا برای رسیدن به موفقیت اولین اصل خودشناسی است و باید بدانی چه داری تا به موفقیت برسی.بی دلیل نباید خودمان را فریب بدهیم .

تصور می کنید ماحصل نشست با استاندار چیست وچه عوایدی را به دنبال دارد؟ دولت با کدام مجوز برای تیمی شخصی خرج می کند؟ پرداختن به اینکه ما نفت داریم اما تهران بدون نفت ، تیمی به نام نفت را حمایت و اداره می کند هم بحثی بی نتیجه است زیرا این تیم در تملک وزارت نفت است و دولت قطعا راهی برای کمک به تیم های تحت پوشش خود می یابد اما شاهین که خصوصی است با کدام ادله باید مورد حمایت قرار گیرد؟اصلا نهایت امر این است که یک پنجم کمک دولت به ورزش استان را به شاهین بدهند که می شود یک میلیارد. با یک میلیارد گرهی گشوده نمی شود.

آیا دولت از داماش و استیل آذین یا استقلال اهواز حمایت می کند؟ طبیعی است که مالکان باشگاه باید مخارج آن را بپردازند. استقلال و پرسپولیس اگر چه تیم هایی مردمی هستند اما مالک آنها وزارت ورزش و جوانان است. تراکتور سازی هم سهامش در اختیار سپاه و کارخانه تراکتور سازی است. یعنی همه تیم هایی که مردمی نامیده می شوند هم ریشه شان در دل دولت است و قاعدتا هزینه هایشان را هم دولت می پردازد.

تا زمانی که تکلیف مالکیت باشگاه مشخص نشده نمی توان امیدوار بود که شاهین ساختار مطلوبی پیدا کند. الان می گویند مالک باشگاه هواداران هستند و هیئت موسس حافظ منافع آنهاست ومالکیت صوری دارد! این یک معادله عجیب و غریب است. بالاخره یکی باید مالک باشد و مالک هم باید هزینه های تیم را بپردازد.

وقتی اعضای هیئت موسس اعلام می کنند در نشست فصل قبل با جمشیدی به صراحت اعلام کرده ایم نمی توانیم تیمداری کنیم این سئوال مطرح می شود که اگر نمی توانید تیمداری کنید چه اصراری به ماندن دارید؟

نگارنده با فلسفه وجودی هیئت موسس یا هر هیئت دیگری در باشگاه مخالف نیست بلکه معتقد است کسی که مالک است باید مخارج را هم بپردازد . این یا از طریق یافتن اسپانسر است یا هر راه دیگری. باید بپذیریم که دولت هیچگاه هزینه های تمام و کمال باشگاه خصوصی را نمی پذیرد. دولت نه، شخص خود ما آیا حاضریم هزینه کنیم و دیگران مدیریت کنند و ادعای مالکیت نمایند؟ حق مردم محترم است و هواداران هم حق دارند دلشان در تب و تاب تیم مورد علاقه شان باشد اما در فوتبال حرفه ای هم نمی توان تیم را به شکل محلی اداره کرد. شاید بهترین فرصت همان فصل قبل ماجرای ایران ایر بود که به سهولت از دست رفت و حالا هم کسی تیم دسته اولی که ارزش امتیازش 700میلیون است را با 7 میلیارد بدهی نمی خرد.

دوستانی که می خواهند به شاهین کمک کنند ابتدا این بحث مالکیت و سپس منبع ارتزاق تیم را مشخص کنند که در غیراینصورت روزهای بسیار سخت تری در انتظار شاهین خواهد بود وبا این شرایط کلاهمان پس معرکه خواهد بود.