مجله نیوزویک در آغاز با اشاره به مواردی از بد اخلاقی و تبهکاری نوجوانان در آمریکا می نویسد: فوبی پرینس، نام دختر ۱۵ ساله ای است که چندی پیش همراه خانواده اش از ایرلند به غرب ماساچوست مهاجرت کرده بود.

وی در این شهر انواع آزارها، از متلک و دست انداختن در خیابان تا اذیت و آزار اینترنتی و حتی تجاوز را از سوی همسالان خود تجربه کرد و در نهایت، یک روز زمانی که فوبی از مدرسه به خانه بازگشت، برای رهایی از تحمل آزار و اذیت ها، با حلق آویز کردن خود، به زندگیش پایان داد.

الیزابت شیبل، دادستان محلی ماساچوست ۹ نفر از همسالان فوبی را به اذیت و آزار، زیر پا گذاشتن حقوق اجتماعی، حمله با اسلحه سرد و تجاوز به دختر صغیر متهم کرده است.

درست چهار سال پیش از این مگان مایر، دختر ۱۳ ساله، پس از آنکه مورد اذیت و آزار اینترنتی زنی اهل میزوری قرار گرفت، اقدام به خودکشی کرد. این زن در آغاز خود را یک دختر نوجوان معرفی کرده بود.

در نیویورک، پرونده خودکشی الکسیس پیلکینگتون، دختر ۱۷ ساله ای که احتمالا مورد آزار اینترنتی واقع شده، همچنان در جریان است. پیام های زشت هنوز روی صفحه شخصی الکسیس در وبگاه فیس بوک گذاشته می شود.

نیوزویک در ادامه نظر "لین میکل براون"، استاد آموزش و توسعه انسانی دانشگاه کلبی را در این زمینه جویا شده است.

لین براون در این زمینه می گوید: در بسیاری از موارد، اذیت و آزار ناشی از بدگمانی و گاه حسادت است. ما در جامعه ای زندگی می کنیم که این امر، بویژه در غالب "دعوای دختران" بهنجار شده است.

وقتی دختران ما برنامه هایی مانند "Gossip Girl" (دختران شایعه ساز) یا برخی نمایش های مروج خشونت را می بینند می توانیم ادعا کنیم که این گونه رفتارها وارد فرهنگ مان شده است.

استاد دانشگاه کلبی در پاسخ به اینکه ۴۱ ایالت آمریکا امروز، قانون های جدیدی را علیه اذیت و آزار وضع کرده اند می گوید: نوشتن قانون، رفتار قلدر منشانه را تغییر نخواهد داد، بلکه آن را زیرزمینی خواهد کرد. ما یک محرک قوی بنام رسانه های مبلغ خشونت داریم که قوانین جدید باید این مشکل را حل کنند.