المپيك به دوميداني زنان ايران هم لبخند زد. بانوي اول پرتاب وزنه بلاروسيالاصل كشورمان كه اميد اول و آخر كسب سهميه المپيك بانوان دوميدانيكار ايراني بود، بالاخره توانست به آرزويش برسد و بعد از گذشت چهارسال از اقامتش در ايران المپيكي شود.
به گزارش دلوار، ليلا رجبي كه تمام اين سالها به دليل المپيكي شدن، روزهاي سختي را بدون مربي و امكانات در ورزشگاه آفتاب انقلاب تهران تحمل كرده، اگرچه هنوز هم از كملطفي مسوولان فدراسيون گلايه ميكند اما ته دلش خوشحال است. چرا كه او علاوه بر اينكه اولين زن دوميدانيكار المپيكي ايران لقب گرفته، نخستين بانويي است كه ورودي مسابقات جهاني داخل سالن را هم به دست آورده است.
دارنده مدال برنز رقابتهاي دوميداني قهرماني آسيايي ژاپن، در مسابقات انتخابي داخل سالن تيمملي دوميداني موفق شد با حد نصاب 17 متر و 60 سانتيمتر جواز حضور در رقابتهاي داخل سالن قهرماني آسيايي چين و قهرماني جهان تركيه را بگيرد و به المپيك لندن برسد.
ركورددار پرتاب وزنه بانوان كشورمان كه حالا سه رويداد مهم و معتبر را پيش رو دارد ميگويد از اين پس كار برايش خيلي سختتر شده و ديگر نميتواند با اين شرايط قول هيچ نتيجهاي را به مسوولان بدهد. ليلا كه هفت ماه است هيچ حقوقي از فدراسيون نگرفته، حداقل خواستهاش از فدراسيونيها اين است كه در فرصت باقيمانده تا المپيك او را به اردوهاي برونمرزي اعزام كنند تا شايد در المپيك جزو فيناليستها قرار بگيرد.
فكر ميكردي در انتخابي تيمملي، ورودي المپيك بگيري؟
بله، به دليل اينكه زدن ركورد بالاي 17 متر براي من كاري ندارد. من شش سال پيش زماني كه در بلاروس بودم خيلي بيشتر از الان پرتاب ميكردم. آخرين ركوردم در آنجا 18 متر و 13 سانتيمتر بود كه متاسفانه از وقتي كه به ايران آمدم ديگر اين ركورد را نتوانستم تكرار كنم.
اختلاف ركوردهاي تو با بقيه مليپوشان اين رشته زياد است، طبيعتا در انتخابي تيمملي رقابت آساني داشتي!
بله، همين طور است. به جز من پنج نفر ديگر هم در انتخابي شركت كرده بودند. اختلاف ركوردم با آنها خيلي زياد بود. من در اين مسابقه اصلا احساس رقابت نداشتم. نفرات دوم و سوم هر دو 10 متر پايينتر از ركوردهاي من پرتاب كردند اما به هر حال انتخابي تيمملي بود و من بايد با انرژي و تمركز كافي در آن شركت ميكردم.
فكر ميكني بتواني به ورودي A المپيك هم برسي؟
بله، اما من الان به دنبال ورودي A نيستم. تمام هدف من اين است كه دنبال يك ركورد خوب باشم و بتوانم در المپيك جزو فيناليستها باشم. ورودي A، 18 متر و 30 سانتيمتر است اما من باید بتوانم حدودا 18 متر و 50 يا 18 متر و 60 سانتيمتر بيندازم كه به فينال المپيك برسم. از طرفي چون من تنها نماينده ايران هستم كه ورودي گرفتهام، نيازي ندارم براي گرفتن ورودي A تلاش و فكر خودم را به آن مشغول كنم.
با اين شرايط اميدوار هستي بيشتر از 17 متر و 60 سانتیمتر پرتاب كني؟
من توانايي اين را دارم كه بيشتر از اينها پرتاب كنم، چون قبلا اين ركوردها را زدهام. دو سال پيش 17 متر و 90 سانتيمتر انداختم اما چون بعد از آن آسيب ديدم نتوانستم روندم را ادامه بدهم. الان هم با وجود اينكه از ناحيه كمر و زانو دچار مصدوميت هستم ميگويم كه ميتوانم 18 متر و بالاي آن پرتاب كنم اما به مربي و امكانات نياز دارم. من الان به جايي رسيدهام كه از اينجا به بعد نميتوانم با برنامههاي خودم تمرين كنم. ركورد بالاتر امكانات بيشتر ميخواهد. هر روز صبح و بعدازظهر شش ساعت در ورزشگاه آفتاب انقلاب تمرين ميكنم اما تمرين كردن ديگر به دردم نميخورد من ايراد تكنيكي دارم. بايد يك مربي بالاي سرم باشد تا اشكالاتم را برطرف كند.
اما تو تمام اين سالها فقط وعده و وعيد شنيدي و برايت مربي نياوردند!
بله، تمام اين چهار سال را با برنامه خودم بدون هيچ اردوي برونمرزي در آفتاب انقلاب تمرين كردم. واقعا تمرين كردن در اين ورزشگاه برايم تكراري شده است. با اين حال مسوولان فدراسيون باز هم قول دادهاند كه اواخر اسفند ماه بعد از مسابقات جهاني داخل سالن تركيه به بلاروس اعزامم كنند تا آنجا تمرين كنم.
آنجا مربياي هست كه بتواند اشكالات تكنيكيات را زير نظر آن برطرف كني؟
مربي هست اما همه آنها شاگرد دارند و نميتوانند قبل از المپيك به طور تماموقت با من كار كنند. من اگر مربياي پيدا كنم ناچارم از او برنامه بگيرم و تكنيكهايم را درست كنم. من الان فرصتي ندارم كه چند ماه باقيمانده تا المپيك تكنيكم را تغيير دهم چون كاری بسيار سخت و يك ريسك بزرگ است.
مربياي كه بتواند به ايران بيايد هم نيست؟
نه، ما در دنيا پنج تا شش مربي زن خوب پرتاب وزنه بيشتر نداريم كه همه آنها در حال حاضر شاگرد دارند. از طرفي خيلي سخت هم قبول ميكنند به ايران بيايند. حالا بايد ببينيم تا بعد از المپيك شرايط چطور ميشود. اميدوارم وقتي به بلاروس رفتم بتوانم يك مربي پيدا كنم.
مسابقات بينالمللي دهه فجر دو هفته ديگر برگزار ميشود، حريفي در اين رقابتها داريد؟
نه، اينجا هم رقيبي ندارم. در حال حاضر هشت كشور براي شركت در اين مسابقات اعلام آمادگي كردهاند كه پاكستان، عراق، سوريه، ارمنستان و تركيه جزو آنها هستند. اين كشورها پرتابگر وزنه خوبي ندارند.
پس با اين حساب بايد براي قهرماني آسيايي چين آماده رقابت شوي؟
بله، رقيب اصلي من در آسيا مثل هميشه دو پرتابگر چيني هستند كه مدال جهاني و تجربه حضور در المپيك را دارند. البته كشورهاي كره، چينتايپه و سنگاپور هم پرتابگران خوبي دارند كه نبايد آنها را دستكم گرفت.
پس باز هم روي سوم شدن حساب كردي؟
من با نفر اول آسيا كه چيني است نميتوانم رقابت كنم چون واقعا كار سختي است. اما با نفر دوم چرا. به همين دليل اميدوارم كه در اين مسابقات هم بتوانم مدال بگيرم.
براي مسابقات جهاني داخل سالن تركيه چه پيشبيني ميكني؟
اينجا كه كارم واقعا خيلي سخت است. چون براي اولين بار است كه ورودي حضور در اين مسابقات را به دست آوردهام. از طرفي چون بهترينهاي دنيا در آن شركت ميكنند همه بالاي 17متر و 50سانتيمتر پرتاب ميكنند. پيشبيني اين مسابقات كار مشكلي است.
حقوقهاي معوقهات را از فدراسيون نگرفتي؟
نه، هفت ماه است كه حقوق نگرفتهام. آقاي آشتياني سرپرست قبلي فدراسيون مدام ميگفت فدراسيون مشكل مالي دارد و نميتواند حقوق مليپوشان را بدهد و من هم باور ميكردم، اما بعد فهميدم پنهاني به بعضي از ورزشكاران حقوق ميدهد.
زمان رياست آقاي كريمي شرايطت بهتر بود؟
بله، من تا پارسال در زمان رياست ايشان مشكلي از بابت حقوق نداشتم.
فكر نميكني مصدوميت در مسابقات پيشرو اذيتت كند؟
من كه هميشه به دليل فشار تمرينات با كمر درد مواجه هستم. آسيبديدگي زانويم چندماه پيش حين تمرينات به وجود آمد. از آن به بعد وزنم را كم كردم تا بيشتر با اين درد دست به گريبان نباشم. الان شرايطم بد نيست. فكر نميكنم طوري باشد كه در چين يا تركيه به مشكل بربخورم.
